24 - Οξίνιση των Ωκεανών
✏️ Αυτή η εξήγηση δεν είναι ακόμη διαθέσιμη στη γλώσσα σου, μπορείς να συμπληρώσεις αυτήν τη φόρμα Google για να υποβάλεις τη μετάφρασή σου.
Η οξίνιση των ωκεανών αναφέρεται συχνά ως «το άλλο πρόβλημα του άνθρακα». Συνδέεται άμεσα με τη διάλυση του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) στο θαλασσινό νερό, όπου το CO₂ αντιδρά με το νερό και οδηγεί σε αύξηση της συγκέντρωσης ιόντων υδρογόνου (H⁺).
Τα ιόντα H⁺ καθορίζουν την οξύτητα ενός διαλύματος: όσο μεγαλύτερη είναι η συγκέντρωσή τους, τόσο υψηλότερη είναι η οξύτητα και τόσο χαμηλότερη η τιμή του pH. Παρότι γίνεται λόγος για «οξίνιση», είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι ωκεανοί παραμένουν αλκαλικοί, με μέση τιμή pH περίπου 8. Υπενθυμίζεται ότι το ουδέτερο pH είναι 7, ενώ τιμές κάτω από αυτό αντιστοιχούν σε όξινα διαλύματα[^1].
CO2 + H2O ⇔ H2CO3 ⇔ H+ + HCO3- ⇔ 2 H+ + CO32-
[1] AR6 WG2 3.2.3.1 AR6 WG1 2.3.3.5 p408 (p396) p374 (p357) // AR6 WG1 Σχήμα 4.8: σενάριο pH AR5 WG1 Πλαίσιο 3.2, Σχήμα 1: κατανομή pH p594 (p577) p311 (p295)_"
1Cause
Αυτές οι δύο κάρτες μπορούν να συνδεθούν. Το μέρος των εκπομπών CO2 που καταλήγει στον ωκεανό τον οξινίζει. Η κάρτα "Εκπομπές CO2" μπορεί επίσης να συνδεθεί άμεσα.
1Consequence
Εάν το pH μειωθεί, ο σχηματισμός ασβεστίου γίνεται πιο δύσκολος, ειδικά για τα κελύφη.
ΠΗΓΕΣ: IPBES 2.1.17.2 p190 // AR6 WG 3.2.3.1 p407 (p395) // https://www.annualreviews.org/doi/abs/10.1146/annurev.marine.010908.163834
3Wrong causes
Όσο αυξάνεται η συγκέντρωση του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) στην ατμόσφαιρα, τόσο μεγαλύτερη ποσότητα μπορούν να απορροφήσουν οι φυσικές δεξαμενές άνθρακα, ακόμη κι αν το ποσοστό απορρόφησης μειώνεται. Κατά συνέπεια, ο ωκεανός απορροφά περισσότερο CO₂ και υφίσταται εντονότερη οξίνιση.
Παρ’ όλα αυτά, από παιδαγωγική άποψη, είναι πιο συνεπές να συνδεθεί η οξίνιση των ωκεανών είτε με την κάρτα των φυσικών δεξαμενών άνθρακα είτε με εκείνη των εκπομπών CO₂, καθώς οι σχέσεις αιτίου–αποτελέσματος γίνονται έτσι πιο άμεσα κατανοητές.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 Πλαίσιο TS.5 σελ.48 // AR5 WG1 Σχήμα 6.8 (καταβόθρες άνθρακα) σελ.503 // AR6 WG1 Σχήμα SPM.7 (καταβόθρες και σενάρια) σελ.20
Η αύξηση της θερμοκρασίας του θαλάσσιου νερού δεν συνδέεται άμεσα με την οξίνιση των ωκεανών. Η οξίνιση οφείλεται πρωτίστως στη διάλυση του διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) στο νερό.
Ωστόσο, καθώς ο ωκεανός θερμαίνεται, μειώνεται η ικανότητά του να διαλύει και να συγκρατεί το ατμοσφαιρικό CO₂. Με άλλα λόγια, η άνοδος της θερμοκρασίας περιορίζει την αποτελεσματικότητα του ωκεανού ως δεξαμενής άνθρακα και, κατά συνέπεια, επηρεάζει έμμεσα και τη διαδικασία της οξίνισης.
Για τον λόγο αυτό, από εννοιολογική και παιδαγωγική σκοπιά, είναι πιο συνεπές να συνδεθεί η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού με τις δεξαμενές άνθρακα και όχι απευθείας με την οξίνιση των ωκεανών.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 FAQ 3.3 σελ. 15 (σελ. 131)
Οι εκπομπές CO2 που φτάνουν στον ωκεανό τον οξινίζουν. Το βέλος μπορεί επίσης να εντοπιστεί από την κάρτα των "Φυσικών δεξαμενών άνθρακα".
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 Πλαίσιο TS.5 σελ.48 // AR5 WG1 Σχήμα 6.8 σελ.503 // AR6 WG1 Σχήμα SPM.7 (καταβόθρες και σενάρια) σελ.20