31 - Πόροι γλυκού νερού
✏️ Αυτή η εξήγηση δεν είναι ακόμη διαθέσιμη στη γλώσσα σου, μπορείς να συμπληρώσεις αυτήν τη φόρμα Google για να υποβάλεις τη μετάφρασή σου.
Το βασικό πρόβλημα είναι η εξαφάνιση των παγετώνων. Οι παγετώνες λειτουργούν ως φυσικές δεξαμενές γλυκού νερού σε στερεά μορφή, απελευθερώνοντάς το σταδιακά μέσω της τήξης τους — κυρίως κατά τους θερμούς θερινούς μήνες — συμβάλλοντας έτσι στην άρδευση των καλλιεργειών στις κατάντη περιοχές[1].
[1] AR6 WG1 Πλαίσιο TS.6 σελ.53 // SROCC FAQ 2.1, Σχήμα 1 σελ.162
3Causes
Το λιώσιμο των παγετώνων απειλεί σοβαρά τα αποθέματα γλυκού νερού. Κατά τη θερινή περίοδο, το νερό από την τήξη των παγετώνων μπορεί να έχει καθοριστική σημασία: σε ορισμένες λεκάνες απορροής των Ευρωπαϊκών Άλπεων, συμβάλλει έως και στο 25% της παροχής του Αυγούστου, παρότι οι παγετώνες καλύπτουν μόλις περίπου 105 km², δηλαδή περίπου 1% της συνολικής επιφάνειας αυτών των λεκανών.
Η εξαφάνιση αυτής της πηγής νερού θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική για πόλεις που βρίσκονται σε κοιλάδες και εξαρτώνται από ποτάμια τα οποία τροφοδοτούνται από τα γύρω ορεινά συγκροτήματα, καθώς και για τα οικοσυστήματα γλυκού νερού. Η συμβολή του παγετωνικού νερού γίνεται ακόμη πιο κρίσιμη κατά τη διάρκεια ξηρασιών και καυσώνων.
Σε πρώτη φάση, καθώς οι παγετώνες λιώνουν ταχύτερα, η παροχή νερού αυξάνεται και φτάνει σε μια μέγιστη τιμή («κορύφωση παροχής»). Όμως, μετά από αυτό το σημείο, η προοδευτική συρρίκνωση των παγετώνων οδηγεί σε σταδιακή μείωση των διαθέσιμων ποσοτήτων νερού, με μακροχρόνιες και σοβαρές επιπτώσεις.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 Πλαίσιο TS.6 σελ. 53 // SROCC FAQ 2.1, Σχήμα 1: Μέγιστη Ροή σελ. 162
Η υπερχείληση ποταμών μπορεί να καταστρέψει τις υποδομές και να προκαλέσει θανάτους. Η υπερχείληση ποταμών μπορεί επίσης να δημιουργήσει προβλήματα υγιεινής που σχετίζονται με το νερό και συνδέονται με διαρροϊκές ασθένειες όπως η χολέρα.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 TS.B.5.7 σελ.63 (σελ.51)
2Consequences
Περίπου το 23% των καλλιεργούμενων εκτάσεων παγκοσμίως είναι αρδευόμενο, ωστόσο αυτές οι εκτάσεις παράγουν περίπου το 34% των συνολικών θερμίδων. Από τις αρδευόμενες καλλιέργειες, το 68% αντιμετωπίζει έλλειψη νερού για τουλάχιστον έναν μήνα τον χρόνο, ενώ το 37% υφίσταται υδατική πίεση για έως και πέντε μήνες ετησίως.
Ως αποτέλεσμα, μεταξύ 1983 και 2009, περίπου 454 εκατομμύρια εκτάρια καλλιεργήσιμης γης υπέστησαν απώλειες αποδόσεων λόγω ξηρασίας.
Η μείωση των διαθέσιμων πόρων γλυκού νερού, οι ξηρασίες και η επισιτιστική ανασφάλεια μπορούν να εντείνουν τις υφιστάμενες κοινωνικές και πολιτικές εντάσεις, ιδίως σε περιοχές όπου μεγάλα τμήματα του πληθυσμού εξαρτώνται από τη γεωργία για την εξασφάλιση τροφίμων. Εκτιμάται ότι μια αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά 2°C και 3°C θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο συγκρούσεων κατά 13% και 26% αντίστοιχα.
Ωστόσο, η κλιματική αλλαγή δεν αποτελεί τον μοναδικό —ούτε κατ’ ανάγκη τον κυριότερο— παράγοντα πρόκλησης συγκρούσεων. Παράγοντες όπως η ανεπαρκής διαχείριση των φυσικών πόρων, ο κοινωνικός αποκλεισμός, οι ελλιπείς υποδομές και το ιστορικό προηγούμενων συγκρούσεων θεωρούνται συχνά πιο καθοριστικοί.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 4.3.6 (νερό, παρατηρούμενο) σελ. 605 (σελ. 593) // AR6 WG2 4.5.6 (νερό, προβλεπόμενο) σελ. 630 (σελ. 618)
1Other possible cause
Οι παράκτιες πλημμύρες μεταφέρουν αλμυρό νερό στις ακτές και μπορούν να προκαλέσουν ρύπανση των υπόγειων υδάτων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Βιετνάμ, όπου το Δέλτα του Μεκόνγκ έχει πληγεί σοβαρά από πλημμύρες και αλάτωση. Σε συνδυασμό με τις παρατεταμένες ξηρασίες, τα φαινόμενα αυτά έχουν οδηγήσει σε εκτεταμένες απώλειες στη γεωργική παραγωγή.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 Cross-Chapter Box SLR AR6 WG2 8.3.4.1 (πρώην από το Βιετνάμ) σελ. 489 (σελ. 477) σελ. 1218 (σελ. 1206) // AR6 WG2 8.3.4.1 (πρώην από το Βιετνάμ) σελ. 1218 (σελ. 1206)
1Other possible consequence
Αν λάβουμε υπόψη ότι ένας λιμός δεν είναι μόνο έλλειψη τροφής αλλά και έλλειψη νερού.