27 - Θαλάσσια βιοποικιλότητα
✏️ Αυτή η εξήγηση δεν είναι ακόμη διαθέσιμη στη γλώσσα σου, μπορείς να συμπληρώσεις αυτήν τη φόρμα Google για να υποβάλεις τη μετάφρασή σου.
Η κλιματική αλλαγή είναι μία από τις πέντε κύριες αιτίες απώλειας βιοποικιλότητας. Άλλες περιλαμβάνουν την καταστροφή των οικοτόπων, την άμεση εκμετάλλευση, τη ρύπανση και τα χωροκατακτητικά ξένα είδη. Η υπεραλίευση, ειδικότερα, είναι μια σημαντική αιτία απώλειας θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Σύμφωνα με το IPBES, το 20% της παγκόσμιας ζωικής πρωτεΐνης προέρχεται από την αλιεία και 60 εκατομμύρια άνθρωποι απασχολούνται στην αλιεία ή την υδατοκαλλιέργεια (2012).[1]
[1] IPBES 2.1.11.1 σελ.169 (σελ.106) // Σχήμα IPBES SPM.2 σελ.27 (σελ.25) // https://www.nature.com/articles/s41467-022-30339-y_
2Causes
Η αύξηση της θερμοκρασίας του νερού έχει άμεσες επιπτώσεις στη θαλάσσια βιοποικιλότητα. Επηρεάζει τον μεταβολισμό των οργανισμών, το μέγεθος του σώματός τους, τον χρόνο και τις διαδρομές μετανάστευσης, καθώς και πλήθος άλλων βιολογικών διεργασιών.
Παράλληλα, η βιοποικιλότητα των οικοσυστημάτων γλυκού νερού αναμένεται να μειωθεί σε συνάρτηση με το επίπεδο της θέρμανσης και τις μεταβολές στα πρότυπα των βροχοπτώσεων.
Η άνοδος της θερμοκρασίας του νερού συνδέεται επίσης στενά με τη λεύκανση των κοραλλιών, ένα φαινόμενο που απειλεί σοβαρά τα κοραλλιογενή οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα που φιλοξενούν.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 15.3.3.1.3 p2068 (p2056) // IPBES 2022 4.2.3.2 p713 (p650)
Το πλαγκτόν, το οποίο περιλαμβάνει πτεροπόδια (φυτοπλαγκτόν) και κοκκολιθοφόρα (ζωοπλαγκτόν), αποτελεί τη βάση πολλών τροφικών ιστών και ως εκ τούτου έχει μεγάλη σημασία για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα.
ΠΗΓΕΣ: https://www.annualreviews.org/doi/abs/10.1146/annurev.marine.010908.163834 // https://fr.wikipedia.org/wiki/Plancton
1Consequence
Η παγκόσμια βιομάζα των ωκεανών προβλέπεται να μειωθεί κατά 6 έως 16%, ανάλογα με το σενάριο, επηρεάζοντας την αλιεία και θέτοντας προκλήσεις για την επισιτιστική ασφάλεια. Ωστόσο, η κλιματική αλλαγή δεν είναι η μόνη αιτία. Η υπεραλίευση αποτελεί σήμερα σημαντικό παράγοντα απώλειας θαλάσσιας βιοποικιλότητας.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 TS.C.3.1 σελ. 23 (σελ. 57)
4Other possible causes
Το λιώσιμο των θαλάσσιων πάγων έχει σημαντικές επιπτώσεις στη βιοποικιλότητα που εξαρτάται από αυτούς, τόσο σε χερσαία είδη —όπως οι πολικές αρκούδες, οι πιγκουίνοι και οι φώκιες— όσο και σε θαλάσσιους οργανισμούς.
Παράλληλα, ο θαλάσσιος πάγος συμβάλλει στην αποθήκευση και απελευθέρωση θρεπτικών στοιχείων, όπως ο σίδηρος, και επηρεάζει τη διείσδυση του φωτός στο νερό. Με τον τρόπο αυτό ρυθμίζει την εποχική ανάπτυξη του φυτοπλαγκτού, το οποίο αποτελεί τη βάση της τροφικής αλυσίδας στα πολικά οικοσυστήματα.
Οι επιπτώσεις επεκτείνονται και στα χερσαία οικοσυστήματα: σε έτη με μικρότερη έκταση θαλάσσιου πάγου παρατηρείται, για παράδειγμα, αυξημένη ανάπτυξη της βλάστησης στις παράκτιες περιοχές.
ΠΗΓΕΣ: IPBES 2022 4.2.2.2.4 p704 // Θαλάσσιος πάγος: ένα πλούσιο οικοσύστημα https://www.science.org/doi/10.1126/science.1235225
Η σύνδεση αυτή μας επιτρέπει να αναδείξουμε το εύρος των επιπτώσεων που μπορούν να έχουν οι ανθρώπινες δραστηριότητες στη ζωή στη Γη, όπως η καταστροφή οικοτόπων — για παράδειγμα, η υποβάθμιση των υποθαλάσσιων δασών. Αν και το ζήτημα αυτό δεν συνδέεται άμεσα με την κλιματική αλλαγή, η αναφορά του παραμένει χρήσιμη, καθώς προσφέρει την ευκαιρία να παρουσιαστεί το Ocean Collage, ένα εργαστήριο αντίστοιχο με το Μωσαϊκό του Κλίματος, αλλά εστιασμένο στη βιωσιμότητα των θαλασσών.
Σε κοινό μεγαλύτερης ηλικίας, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ένα πιο απτό παράδειγμα, όπως το μειωμένο μέγεθος των κονσερβών σαρδέλας. Το φαινόμενο αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι οι σαρδέλες αλιεύονται πλέον πριν προλάβουν να αναπτυχθούν επαρκώς. Η κατάσταση επιδεινώνεται από την αύξηση της θερμοκρασίας των θαλάσσιων υδάτων, η οποία μειώνει τη διαθεσιμότητα πλαγκτόν, βασικής πηγής τροφής τους.
ΠΗΓΕΣ: IPBES SPM.11 σελ.34 // Σχήμα IPBES SPM.2 σελ.31
Τα προβλήματα ασβεστοποίησης δεν επηρεάζουν μόνο τα πτερόποδα και τα κοκκολιθοφόρα. Μπορούν επίσης να επηρεάσουν τα κοράλλια, για παράδειγμα. Επομένως, αυτός ο σύνδεσμος είναι απολύτως αποδεκτός.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 3.4.2.1 p424 (p412) // https://www.annualreviews.org/doi/abs/10.1146/annurev.marine.010908.163834
Η εξόρυξη ορυκτών καυσίμων από τη θάλασσα διαταράσσει τοπικά τη θαλάσσια βιοποικιλότητα. Επιπλέον, ατυχήματα που αφορούν πετρελαιοφόρα μπορούν να προκαλέσουν πετρελαιοκηλίδες, όπως η καταστροφή του υπερδεξαμενόπλοιου Amoco Cadiz το 1978 στα ανοικτά των ακτών της Βρετάνης.
ΠΗΓΕΣ: https://www.science.org/doi/10.1126/science.1237261