41 - Μόνιμα παγωμένο έδαφος
✏️ Αυτή η εξήγηση δεν είναι ακόμη διαθέσιμη στη γλώσσα σου, μπορείς να συμπληρώσεις αυτήν τη φόρμα Google για να υποβάλεις τη μετάφρασή σου.
Το μόνιμα παγωμένο έδαφος, γνωστό διεθνώς ως permafrost, είναι έδαφος που παραμένει παγωμένο για τουλάχιστον δύο συνεχόμενα έτη. Αποτελεί έναν μηχανισμό θετικής ανάδρασης —όχι όμως ευνοϊκό για το κλίμα.
Καθώς το permafrost αποψύχεται, η οργανική ύλη που έχει συσσωρευτεί σε αυτό επί χιλιάδες χρόνια αρχίζει να αποσυντίθεται από μικροοργανισμούς. Η διαδικασία αυτή οδηγεί στην απελευθέρωση αερίων του θερμοκηπίου, όπως το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) και το μεθάνιο (CH₄), τα οποία ενισχύουν περαιτέρω την υπερθέρμανση του πλανήτη και επιταχύνουν την κλιματική αλλαγή[1].
[1] AR6 WG1 Πλαίσιο 5.1 σελ. 745 (σελ. 728) // AR6 WG1 Σχήμα 5.29 (ανατροφοδοτήσεις) σελ. 755 (σελ. 738) // Για να μάθετε περισσότερα: https://youtu.be/6pdJT70UqWo_
1Cause
Αν θέλουμε να παραμείνουμε στην ίδια λογική διατήρησης της ενέργειας, θα πρέπει να κάνουμε τη σύνδεση της τήξης με βάση τον ενεργειακό ισοζύγιο..
1Consequence
Το μόνιμα παγωμένο έδαφος (permafrost) αποτελεί έδαφος που παραμένει παγωμένο για χιλιάδες χρόνια. Η οργανική ύλη που έχει συσσωρευτεί σε αυτό το χρονικό διάστημα αντιπροσωπεύει ένα απόθεμα περίπου 1.700 PgC, ποσότητα σχεδόν διπλάσια από τον άνθρακα που υπάρχει σήμερα στην ατμόσφαιρα. Σε περίπτωση απόψυξης, η αποσύνθεση αυτής της οργανικής ύλης από μικροοργανισμούς θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση διοξειδίου του άνθρακα και μεθανίου.
Ωστόσο, ο ρυθμός και η ένταση αυτής της διαδικασίας παραμένουν αβέβαιοι. Τα σημερινά κλιματικά μοντέλα εκτιμούν μια σχετικά περιορισμένη πρόσθετη απελευθέρωση άνθρακα, της τάξης των 18 PgC ανά βαθμό Κελσίου (εύρος 3,1–41 PgC/°C) έως το 2100. Για σύγκριση, οι σημερινές ανθρωπογενείς εκπομπές ανέρχονται περίπου σε 12 PgC ετησίως.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 Πλαίσιο 5.1 σελ. 745 (σελ. 728) // AR6 WG1 Σχήμα 5.29 (ανατροφοδότηση) σελ. 755 (σελ. 738)
1Other possible cause
Το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου ασκεί θετική ακτινοβολική επίδραση, οδηγώντας στη συσσώρευση πλεονάζουσας ενέργειας στο κλιματικό σύστημα της Γης. Η ενέργεια αυτή κατανέμεται κυρίως στους ωκεανούς (93%), αλλά και στη βλάστηση (5%), στους πάγους (3%) και στην ατμόσφαιρα (1%).
Η απορροφούμενη ενέργεια θερμαίνει τα επιμέρους διαμερίσματα, αυξάνοντας τη θερμοκρασία τους και, στην περίπτωση των πάγων, προκαλώντας τήξη. Η θερμοκρασία του μόνιμα παγωμένου εδάφους (permafrost) έχει επίσης αυξηθεί και, σε ορισμένες περιοχές, παρατηρείται απόψυξη, η οποία οδηγεί στην απελευθέρωση διοξειδίου του άνθρακα (CO₂) και μεθανίου (CH₄), ενισχύοντας περαιτέρω το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να γίνει άμεση σύνδεση μεταξύ των σελίδων 21 και 41, καθώς αποτυπώνουν διαφορετικές όψεις του ίδιου μηχανισμού ανατροφοδότησης.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 Πλαίσιο 5.1 σελ. 745 (σελ. 728) // AR6 WG1 Σχήμα 5.29 (ανατροφοδότηση) σελ. 755 (σελ. 738)
1Other possible consequence
Η ανατροφοδότηση που σχετίζεται με το μεθάνιο μπορεί να συνδεθεί άμεσα με την κάρτα "Εκπομπές λοιπών αερίων του θερμοκηπίου" ή την κάρτα "Ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου". Η κάρτα "Εκπομπές λοιπών αερίων του θερμοκηπίου" αντιπροσωπεύει τα ανθρωπογενή αέρια θερμοκηπίου, ενώ αυτή η κάρτα (#41) δείχνει τα αέρια θερμοκηπίου που δεν εκπέμπονται άμεσα από τον άνθρωπο.