21 - Αύξηση της θερμοκρασίας
✏️ Αυτή η εξήγηση δεν είναι ακόμη διαθέσιμη στη γλώσσα σου, μπορείς να συμπληρώσεις αυτήν τη φόρμα Google για να υποβάλεις τη μετάφρασή σου.
Στο κύριο γράφημα, η μαύρη καμπύλη αντιπροσωπεύει τις παρατηρούμενες μετρήσεις της παγκόσμιας θερμοκρασίας για την περίοδο 1850–2015. Οι έγχρωμες καμπύλες απεικονίζουν τις προβολές για τα διαφορετικά σενάρια SSP που εξετάζονται, από το 2015 έως το 2100, ενώ οι ανοιχτόχρωμες ζώνες αντιστοιχούν στα περιθώρια αβεβαιότητας των προβλέψεων.
Η ανθρωπογενής προέλευση της θέρμανσης αποτυπώνεται στο δευτερεύον γράφημα. Εκεί παρουσιάζονται οι μετρήσεις θερμοκρασίας από το 1850 έως το 2020 (μαύρη καμπύλη), τα αποτελέσματα μοντέλων που λαμβάνουν υπόψη μόνο φυσικούς παράγοντες (πράσινη καμπύλη) και τα αποτελέσματα μοντέλων που ενσωματώνουν και τους ανθρωπογενείς παράγοντες (πορτοκαλί καμπύλη).
Όταν στα μοντέλα περιλαμβάνονται όλες οι σχετικές παράμετροι, οι προβλέψεις τους αναπαράγουν ικανοποιητικά τις πραγματικές μετρήσεις. Με βάση αυτά, τα μοντέλα εκτιμούν ότι η ανθρώπινη συμβολή στη σημερινή υπερθέρμανση ανέρχεται ουσιαστικά στο 100% (με εύρος αβεβαιότητας 90%–110%).
Κατά σύμβαση, η αύξηση της θερμοκρασίας εκφράζεται σε σχέση με τη μέση τιμή της περιόδου 1850–1900, γνωστής ως προβιομηχανικής εποχής. Η τρέχουσα υπερθέρμανση σε σύγκριση με αυτήν την περίοδο ανέρχεται σε περίπου 1,2°C[1]. Ωστόσο, η θέρμανση δεν είναι ομοιόμορφη: η θερμοκρασία αυξάνεται ταχύτερα στην ξηρά απ’ ό,τι στην επιφάνεια των ωκεανών και πιο έντονα στις πολικές περιοχές[2].
Με βάση τις σημερινές τροχιές εκπομπών, ο πλανήτης κατευθύνεται προς αύξηση της μέσης θερμοκρασίας κατά περίπου +3,2°C έως το 2100. Με τον τρέχοντα ρυθμό, το όριο των 1,5°C αναμένεται να ξεπεραστεί μεταξύ 2030 και 2050[3].
Η κάρτα αυτή μπορεί να ερμηνευτεί με δύο τρόπους:
• Είτε ως θερμοκρασία του αέρα, δηλαδή της ατμόσφαιρας. Σε αυτήν την περίπτωση, εφόσον έχουν διατηρηθεί οι κάρτες 10, 14 και 15, η προηγούμενη κάρτα είναι η 14 (Ενεργειακό Ισοζύγιο).
• Είτε ως θερμοκρασία της Γης, ορισμός που αντιστοιχεί στη μέση θερμοκρασία του αέρα στο επίπεδο του εδάφους. Σε αυτήν την περίπτωση, η προηγούμενη κάρτα είναι η 13 (Ανθρωπογενές Φαινόμενο του Θερμοκηπίου) και μπορεί να συνδεθεί με τις κάρτες 16, 17, 18 και 19.
1Cause
Το ανθρωπογενές φαινόμενο του θερμοκηπίου ασκεί θετική ακτινοβολική επίδραση, οδηγώντας στη συσσώρευση πλεονάζουσας ενέργειας στο κλιματικό σύστημα της Γης. Η ενέργεια αυτή κατανέμεται κυρίως στους ωκεανούς (93%), αλλά και στη βλάστηση (5%), στους πάγους (3%) και στην ατμόσφαιρα (1%).
Η απορροφούμενη ενέργεια θερμαίνει τα αντίστοιχα διαμερίσματα, αυξάνοντας τη θερμοκρασία τους και, στην περίπτωση των πάγων, οδηγώντας σε τήξη. Ως αποτέλεσμα, η παγκόσμια μέση θερμοκρασία επιφάνειας (GMST) είχε αυξηθεί κατά 1,09°C το 2019 σε σύγκριση με την προβιομηχανική περίοδο 1850–1900.
Η αύξηση αυτή δεν είναι ομοιόμορφη: η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας των ωκεανών (νερό) έχει αυξηθεί κατά 0,88°C, ενώ στην ξηρά (αέρας) η αύξηση φτάνει τους 1,59°C, υπογραμμίζοντας τη μεγαλύτερη ευαισθησία των ηπειρωτικών περιοχών στη θέρμανση.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 TS3.1 (ενεργειακό ισοζύγιο) σελ.59 (σελ.93) // AR6 WG1 Πλαίσιο Διατομής TS.1 (ωκεανός + στεριά) σελ.29 (σελ.60) // AR6 WG1 Πλαίσιο Διατομής TS.1, Σχήμα 1 (γ): θερμοκρασία σελ.29 (σελ.61) // AR6 WG1 Σχήμα 2.11 (γ) σελ.333 (σελ.316)
5Consequences
Η άνοδος της θερμοκρασίας της Γης αυξάνει την εξάτμιση και διαταράσσει τον κύκλο του νερού. Μάλιστα, παλιά μιλούσαμε για την υπερθέρμανση του πλανήτη και σήμερα μιλάμε για την κλιματική αλλαγή ή ακόμα και για την κλιματική διαταραχή. Αυτή η αλλαγή στο λεξιλόγιο αντικατοπτρίζεται σε αυτή τη σχέση, η οποία επομένως είναι θεμελιώδους σημασίας. Μη διστάσετε να σχολιάσετε αυτό το σημείο με τις ομάδες.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 4.1.2 σελ. 576 (σελ. 564)»
Τα ζώα και τα φυτά επηρεάζονται από τις αλλαγές της θερμοκρασίας ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 13.3.2.1 σ1799
Εκτός από την επίδρασή της στις ξηρασίες, η αύξηση της θερμοκρασίας μπορεί να μειώσει άμεσα τις γεωργικές αποδόσεις.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 TS.B 3.1 σελ. 14 (σελ. 48) // AR6 WG1 FAQ 12.2 σελ. 69
Όσο πιο ζέστη κάνει, τόσο πιο σημαντική είναι η συχνότητα και η ένταση των καυσώνων.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG1 11.1.4 σελίδα 1540 (1523) // AR6 WG1 11.2.3 σελίδα 1565 (1548) // AR6 WG1 Σχήμα TS.12 (α) σελίδα p51
Αν θέλουμε να παραμείνουμε στην ίδια λογική διατήρησης της ενέργειας, θα πρέπει να κάνουμε τη σύνδεση της τήξης με βάση τον ενεργειακό ισοζύγιο..
2Other possible consequences
Η κλιματική αλλαγή —μέσω της αύξησης της θερμοκρασίας, των ξηρασιών και των πλημμυρών— μπορεί να οδηγήσει στη μετακίνηση ειδών και φορέων ασθενειών προς νέες γεωγραφικές περιοχές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ασθένειες αυτές είναι ιδιαίτερα προβληματικές, καθώς εμφανίζονται σε πληθυσμούς ανθρώπων ή ζώων που δεν διαθέτουν προηγούμενη ανοσία.
Παράλληλα, οι μεταβαλλόμενες κλιματικές συνθήκες μπορούν να διευκολύνουν τον κύκλο ζωής παθογόνων οργανισμών και των φορέων τους, ευνοώντας την επιβίωση, την αναπαραγωγή και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αυξημένη δραστηριότητά τους (όπως η συχνότητα τσιμπημάτων).
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ορισμένες ασθένειες ενδέχεται να υποχωρήσουν τοπικά, όπως η ελονοσία σε περιοχές όπου οι θερμοκρασίες γίνονται υπερβολικά υψηλές για την επιβίωση των φορέων της.
H κάρτα 28 (Φορείς Ασθενειών) συνδέεται συνήθως με την κάρτα 25 (Χερσαία Βιοποικιλότητα), καθώς οι φορείς ασθενειών αποτελούν υποσύνολο της βιοποικιλότητας. Μπορεί όμως να συνδεθεί και με τις ίδιες βασικές αιτίες που επηρεάζουν τη χερσαία βιοποικιλότητα, δηλαδή την κάρτα 20 (Κύκλος του Νερού) και την κάρτα 21 (Θερμοκρασία).
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 FAQ 2.2 p21 // AR6 WG2 2.4.7.2 p244 (p232)
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι οι μελλοντικές αυξήσεις της μέσης θερμοκρασίας θα μπορούσαν να εκθέσουν πληθυσμούς σε εκτεταμένες περιοχές των τροπικών και υποτροπικών ζωνών σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος που, για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα κάθε έτος, ενδέχεται να υπερβαίνουν τα όρια της ανθρώπινης κατοικησιμότητας.
ΠΗΓΕΣ: AR6 WG2 7.3.2.1 σελ. 1112 (σελ. 1100)